“ابهامات داستان متوسلیان”

روایت تاریخی: “ابهامات داستان متوسلیان”

محسن آرمین، عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب، در یادداشتی نوشت:

✍ برای من همیشه تعجب‌آور بوده که سال‌های طولانی پس از پایان جنگ‌های داخلی لبنان و شکل گیری دولت وحدت ملی به رهبری میشل عون که هم روابط خوبی با ایران داشت و در زمان استقرار دولت و مجلسی که حزب‌الله و امل در آن نفوذ و قدرت بسیار داشتند و سرنوشت مرحوم متوسلیان و همراهانش می‌توانسته تعیین‌تکلیف شود؛ چطور این پرونده تا کنون بسته نشده و در این زمینه هیچ پیگیری صورت نمی‌گیرد.

✍ من از علت این پنهان‌کاری و این عدم تمایل دقیقا اطلاع ندارم. اما می‌دانم سال‌هاست در سرنوشت متوسلیان و همراهانش هیچ‌چیز مبهم و نادانسته‌ای وجود نداشته است.

✍ در فاصله سال‌های ۶۵-۶۸ رایزن فرهنگی ج.ا.ا در لبنان بودم. در آن سال‌ها لبنان گرفتار جنگ داخلی بود، بیروت به دو بخش شرقیه مسیحی و غربیه مسلمان تقسیم شده بود. روزنامه النهار مسیحی و السفیر مسلمان مهم‌ترین روزنامه‌های لبنان بودند.

✍ النهار در بیروت شرقیه چاپ می شد. یکی از خبرنگاران النهار با رایزنی ارتباط داشت. به او گفتم درباره سرنوشت احمد متوسلیان و همراهانش برایم خبر بیاورد.

✍ او بعد از چند روز به رایزنی آمد و گفت که آنها توسط نیروهای قوات لبنانیه (فالانژهای مسیحی) به رهبری سمیر جعجع دستگیر و همان زمان اعدام شده‌اند. او حتی گفت محل تیرباران هم مشخص است. او گفت مسئول اعدام هم ایلی حبیقه از فرماندهان قوات لبنانیه بوده است.

✍ ایلی حبیقه در زمانی که من در لبنان بودم از سمیر جعجع جدا شده و در شمال لبنان منطقه‌ای را در اختیار داشت. از افرادی که حبیقه را می‌شناختند، پیگیر شدم. آنها هم گفتند درست است؛ متوسلیان و همراهانش به دست او تیرباران شدند.

✍ این خبر را به ایران گزارش کردم، اما ظاهرا قرار نبود شنیده و پذیرفته شود. از نقش مفقود شدن مرحوم متوسلیان و همراهانش در سیاست ایران در قبال اسراییل اطلاع دقیق ندارم. اما در آن سال‌ها عده‌ای از جمله سیداحمد موسوی، برادر سیدمحسن موسوی، از همراهان مرحوم متوسلیان به بهانه پیگیری سرنوشت متوسلیان و همراهانش بودجه‌های کلان می‌گرفتند و در فعالیت‌هایی که نمی‌توانم بگویم، هزینه می‌کردند.

✍ بالاخره لبنان جایی بود که اگر پول داشته باشی هرکاری می‌توانستی بکنی، گروه درست کنی و… به‌هرحال، در آن زمان ظاهرا بسته شدن پرونده مرحوم احمد متوسلیان و همراهانش به نفع کسی نبود. ترجیح می‌دادند این‌گونه تصور شود که فالانژها آنها را به اسراییل تحویل داده‌اند

Print Friendly, PDF & Email