تحریم و اثرات مخرب آن بر معیشت مردم


وقتی سخن از چرایی و علل تحریها به میان می آید، مسئولین با فرافکنی و فرار از واقعیت‌ها می گویند:از سالهای ابتدایی انقلاب اسلامی، جمهوری اسلامی همواره مورد تحریمهای گوناگون  توسط غرب بوده و هست و اتفاق تازه‌ای نیست، این تحریمها هیچ اثری ندارد و تحریمها را نعمت الهی برای مردم می دانند!

چه به دست آورده‌ایم و چه از دست داده ایم؟ 

آری!  ماهیت تحریمها همیشه بوده ولی تحریمها  شدت و ضعف دارد، دامنه تحریمها بدین گستردگی نبوده است.  در تاریخ جمهوری اسلامی بخصوص بعد از جنگ تحمیلی چنین تحریمهایی با این انسجام و این وسعت بی سابقه بوده .

متاسفانه درسايه رفتارهاي نابخردانه برخی سو مدیریت ها، شعارهای افراطی  وسپردن کارها به افراد بی تجربه ایران تحت تحريم جهاني قرار گرفت.

روزی کشورهای قدرتمند اروپایی به نفع ایران در مقابل آمریکا می ایستاند وتحریمهای یکجانبه را ناعادلانه می دانستند، شرکتهای بزرگ نفتی و حوضۀ انرژی برای سرمایه گذاری در ایران از هم سبقت می گرفتند، شل انگلیس و هلند، توتال فرانسه، استات اویل نروژ، انی و دانیلی ایتالیا، لورگی و زیمنس آلمان و …. در ایران سرمایه گذاری میکردند. . اکنون با غنی سازی و تحریم چه به دست آورده‌ایم و چه از دست داده ایم؟ 

دولتمردان  مدعی اند که تحریمها باعث رشد و خودکفایی ماد شده.اساساً این تعبیر که تحریمها باعث رشد و شکوفایی خواهد شد درست نیست.

این تنها مردم بوده‌اند که با صبوری و سکوت معنادارشان توانسته اند در عرصه های مختلف مشکلات را حل کنند و باعث خودکفایی در برخی زمینه ها شوند. اگر احمدی نژاد قطعنامه های بین‌المللی را کاغذ پاره نمی‌دانست و به جای دامن زدن و ایجاد تنش، اعتماد سازی می کرد؛ قطعا ما می توانستیم به رشد و شکوفایی برسیم.

مردم از تحریم ها زیان می بینند نه مسئولین.

باید اذعان داشت که تحریمها در این چند سال اخیر به قشرهای مختلف جامعه از جمله قشر متوسط و فقیر جامعه فشار شدید وارد نموده است. بخشی از این تحریمها حیات شهروندان را تهدید می کند.

مسئولین به جای اینکه با مردم با صداقت رفتار کنند با آمارهای غلط و کتمان واقعیتها اثرات تحریم را انکار می‌کنند .

بسیاری از اخبار مربوط به تحریمها به مردم گفته نمی شود.مردمی که صاحبان اصلی این نظام اند و به قول رهبری ولی نعمت اند !

تلخ است ولی واقیعت است که اثرات تحریم بر معیشت مردم روز به روز شدت یافته. مردم با دو چند برابر شدن قیمت کالاها اثرات تحریم رااحساس کردند. فهمیده اند که ما با دنیا چه مشکلاتی داریم.

بی عرضگی مسئولین منشأ مصیبت است.

این حاکمانند که باید بفهمند کشور را نمی‌شود بدون صداقت و بدون کمک مردم اداره کرد. مردم به خاطر حفظ مملکت و اسلام همه مشکلات را تحمل می‌کنند؛ نه به خاطر حماقت و بی‌عرضگی مسئولین.

بزرگترین تحریم، تحریم نخبگان  است که اجازه نمی دهند انسان های دلسوز ومتخصص امور را به دست گیرند. نظام از وجود متخصصین واز از تجارب  کارشناسان کار آگاه و  متعهد محروم است .

مشکل کجاست؟

مشکل ما این است نگاه کلان اقتصادی و عقلانی به مسائل از بین رفته و به همه امور، ایدئولوژیکی نگاه می کنیم. متاسفانه نگاه ایدئولوژیک مصیبت آشکارا این کشور است.


مجتبی ناظری

Print Friendly, PDF & Email