حراج‌خانه بهارستان در یغماگری “دیوان محاسبات” و “مرکز پژوهش‌ها”

هردم آید غمی از نو به مبارک بادم ! قدرت شبکه‌های اجتماعی را نباید دست کم گرفت. این رسانه‌های همگانی پرقدرت و ارزان در دست مردم با همه کاستی و تهدید و هزینه‌های ممکن، راه زورگویی گردن کلفت‌ها را بسیار و مکرر بسته است. قدرت ایجاد همگرایی و همدلی سمفونیکِ زنده، تنوع و عدالت توزیعی در مبادلات اجتماعی شاید از مهم‌ترین وجوه تمایز این شبکه‌ها با رسانه‌های کلاسیک است.

آثار و برکات این تاثیر بارها تجربه شده است ازجمله مورد اخیر در مخالفت با اعدام سه جوان.این روزها آنقدر اخبار نومیدکننده از پی هم میرسد که حقیقـتا گاهی گمان غیبت دولت (به مفهوم فلسفی و عام کلمه) میرود. حاکمیتی فشل که گویی شیرازه‌گسیخته تنها ناظر بر زنجیره حوادث است و به کمترین وظایف عرفی و قانونی خود بسنده کرده، گوش را بسته اما دست از منبر و موعظه و تهدید نمی‌کشد و مردمی که آنقدر درگیر ضرورتهای اولیه و حیاتی‌ند که ناگزیر و اغلب وظایف مدنی را به فردا می‌سپارند.

این دوسه روز خبر حراج‌خانه بهارستان در یغماگری “دیوان محاسبات” و “مرکز پژوهش‌ها” سخت ملولم کرد و به تامل نشانید که اگر مردم گرفتارند چرا بزرگان علمی فرهنگی کشور (با همه اختلافات آراء و دیدگاه) خاموش‌ند ! بارها با خود فکر کردم که آن سلسله درخشان فضلای ملی کشور در دهه‌های بیست و سی کجا هستند تا به این غارتگری‌ها اعتراض کنند، بیانیه‌ای منتشر کنند و با زبان و بیان لازم راس نظام را مخاطب قرار دهند که چرا و با چه هدفی چوب حراج به این کشور میزنید ؟! مگر این خانه صاحب ندارد ؟ مگر ما مرده‌ایم که چهارنفر موسسات رسمی و مجاری عمومی این کشور را بین خود پاره و تقسیم کنند ! این خاموشی چه نکبتی است که ارکان و اعیان کشور را گرفته است ! آنها که در فرهنگستان نشسته‌اند یا بارها جوایز ملی چهره‌های ماندگار و … را گرفته‌اند چرا همدلانه و محکم نسبت به غارت منابع ملی موضع نمی‌گیرند ؟!در این حیرت بودم که خبر بهت‌انگیز موقوفه دماوند را دیدم !این حضرات با قبض‌وبسط مدام خبری و تکذیب و تشکیک و تصحیح هر اتفاق مقرر، و در اوج گرفتاری مردم و تهدید کرونا، خود می‌برند و می‌دوزند. مگر “دماوند” ملک “حاج علی نُـقلی” است که شما تیمنا تبرکا به قباله اوقاف می‌دوزید!

برگرفته از کانال تلگرامی رضا بهشتی معز

Print Friendly, PDF & Email