درس عبرت برای دیگران!؟

مصاحبه با یک متهم با حکم اعدام نه فعلا قطعی آن هم با لبخند استهزا آمیز بازجو خبرنگار، فقط در حد خوراک داخلی و اقناع افکار عمومی داخلی طرفدار حکومت است و بس. نه آنهایی که قبلا در مقام انتقاد بوده اند و نه هیج کس دیگری چه داخل ایران و چه خارج از ایران، این نوع مصاحبه ها را واقعی و بدون سانسور و با ضبط های چند برداشته نمی دانند.

کدام مصاحبه جمهوری اسلامی با متهمین را به یاد دارید که به نفع متهم تمام شده باشد. در مصاحبه مازیار ابراهیمی به کرات به جاسوسی و همکاری با اسرائیل و دیگر سرویس های جاسوسی اعتراف نمایشی و خواندن از روی سناریو را انجام داده بود، چرا که به امید آزادی و اعدام نشدن به شرط مصاحبه، این نمایش اجرا شد. فقط با یک تفاوت که در این مصاحبه این متهم محکوم به اعدام با خیالی آسوده که حتی استرسی به خود راه نمی دهد، به امید تخفیف مجازات و با زیرکی خاص، بازجو خبرنگار کم تجربه را به راحتی فریب داده و مصاحبه را به نفع خود به پایان برد و از کسانی با اسامی بزرگ که همه در رأس مناصبی هستند، نام نبرد.

سخن آخر :

از قدیم گفته اند: “گهی زین به پشت و گهی پشت به زین”

آقای علی رضوانی بازجو خبرنگار همانطورکه در سوال آخر پرسیدی که جایت با مصاحبه شونده عوض شود، آن روز هم فراخواهد رسید که تو در نقش متهم و محکوم به اعدام قرار خواهی گرفت. روزگار از این بازیها بسیار دارد. آیا آن روز هم با لبخند پیروزمندانه ظاهر خواهی شد؟

مجتبی ناظری

Print Friendly, PDF & Email