نمی توانم نفس بکشم . . .

این جمله بسیاری از مردمِ محروم از حقوق اجتماعی، در سرتا سر جهان است که به تصویر کشیده شده است.

دیروز در ایران و امروز در آمریکا خود را به رخ می کشد.

نه اینکه فکر کنیم تبعیض نژادی، قومی، دینی و … در این کره خاکی نبوده و نیست،نه، بلکه این ژست حقوق بشری که سران جمهوری اسلامی به خود می گیرند و هرکدامشان از بالا تا پایین برای حمله به طرف مقابل از هر کلامی در جهت محکومیت آن استفاده می کنند، این بد است.

جمله “مردمشان را می کشند وزبانشان هم دراز است ” برای بسیاری گران آمده است که چرا خود می کشید و باز زبانتان همچنان دراز است؟ و این سؤال بسیار مهمی است که بدون پاسخ مانده است. نمونه بارز آن کشتار اعتراضات آبان ۹۸ است که از سپاه و تک تیرانداز ها برای مردمانی که آن ها را بر سر کار آورده اند، بهره بردند.

مجتبی ناظری

Print Friendly, PDF & Email