اولین خاصیت دانش، جان پیراسته است

امروز با یادآوری آداب عرفه و ملامت اهل علم در خطبه امام حسین یاد دوست فقید دکتر احمد خلیلی افتادم که همیشه می‌گفت: “آقا، همه بدبختی از درس خوانده‌های ماست”. به‌گونه‌ای غیرمعمول مخالف جامعه روشنفکری بود و روشنفکران را گاهی حتی غیرمنصفانه ملامت و مذمت می‌کرد. امروز فکر می‌کردم که چقدر سهم مصائب این ملت از فساد اخلاق اهل علم است که اگر جویی حریت و شرافت در برخی مدعیان فضل فروش بود، اوضاع ملک و ملت این نبود. دروغگویی، حسادت، غرور، نخوت، نان بنرخ روز خوردن، خبرچینی، دوبهم زنی، آدم فروشی، تملق اصحاب قدرت، فرصت طلبی، حرص، خودنمایی، دورویی، بی‌وفایی، دنائت طبع و دهها رذیلت دیگر از جمله ویژگی‌های بسیاری از فضلای (بخصوص) مسلمین است.

بی مبالغه آن اندازه که من پریشانی‌های روحی روانی و مشکلات تربیتی در فضلای مسلمین دیده‌ام در علمای مغرب زمین (بسهم خود) ندیده‌ام. تربیت بچه‌ها را باید جدی گرفت و بدقت بر اعتدال احوال و افکار آنها مراقبت کرد تا مبادا بعدها امر بر بچه ریش و سبیل‌داری با دومقاله و کتاب و پست و درآمد مشتبه نشود و چون حیوان مفترسی بجان این و آن نیفتد و کمبودهای تربیتی خود را بر آفتاب نیفکند. تربیت و اخلاق هم همیشه در گرو خاندان و دودمان نیست، ای بسا ابلیس آدم‌روی که مایه شرمندگی نیا و کیای فاخریست. تربیت فرزندان را باید جدی گرفت، پیش از آنکه دیر و نااهلی متمکن و مدعی شود. اولین خاصیت دانش، جان پیراسته است، آدمی اگر تنها دلال حرف و حدیث شد خطرناک‌تر است. ریشه انحطاط ملل در رذایل فضلاست، وگرنه از مردم کوچه و بازار چه انتظار می‌رود. روزگار ما با انبوه ادعا سیاهتر شده است. آدم باید تربیت کرد، آدم !

برگرفته از فیس بوک رضا بهشتی معز

Print Friendly, PDF & Email