زبان رزم و شلخته…

دو یادداشت پیشین من “زبان رزم و شلخته” (استفاده نظام از تاکتیک حماسی در “سرکوب ویروس منحوس”) و ابتلای مهلکِ اصنافِ ناگزیر (چون زندانیان و …) مورد توجه و بازپردازش بوده اما هنوز دو تشویش در جان من می‌خلد:
یکم انکه نگرانی از وعده وزیر بهداشت در اجرای عملیات تعقیب خانه به خانه ویروس را با برخی دوستان متخصص درمیان گذاشتم همدلانه تایید می‌کردند که این طرح ممکن است خسارات بزرگتری بیافریند و مدیریت بحران کشور با آن امکانات و سابقه بد نمی‌تواند پیامدهای سوء این نمایش ملی را مهار کند.

انچه مسلم است بی اختیاری مسئولان دولتی در برابر تشخیص‌های امنیتی و سیاسی فائقه است و بنابراین، احتمال اینکه صاحبان “مصالح مقدس” بخواهند بی‌اعتمادی عمومی به نظام را با یک مانور جهادی/حماسی آنهم در این فضای تراژیک کنونی جبران کنند کم نیست اما شکست احتمالی ماجرا علاوه بر خسارات جانی غیرقابل جبران، فضا را باز هم بیشتر امنیتی‌ خواهد کرد.

نکته دوم هشداری است که برخی دوستان آگاه در فضای مجازی داده‌اند و آن نگرانی از ناتوانی عموم مردم در بازپرداخت تعهدات بانکی و مصرفی در شرایط اقتصادی آشفته کنونی و تعطیلی کسب‌وکار آنهاست. همه می‌دانند که دولت توان اقتصادی ندارد و اگرهم بخواهد امداد کند ناگزیر باز از کیسه مردم خرج می‌کند. بنابراین شاید بهترین راه فشار بر نهادهای اقتصادی معاف و منابع پنهان فرادولتی است تا امروز برای تنفس مردم در بحران این طاعون، به میدان بیایند و اندکی از انباشته‌های مالی خود را صرف خلاصی این مردم بلازده از مخارج بی‌دخل کنند.

کلید این نهادها دست رهبری است و بنابراین چشمها بسوی اوست وگرنه رفع این فشار کمرشکن با تبلیغ و تعارف ممکن نیست و ترکیب خسارت جانی و مالی ویروس، بخشی از جامعه آسیب‌پذیر ما را نابود و حذف خواهد کرد.

Print Friendly, PDF & Email